Warehouse

“Warehouse”

Dubai, U.A.E (2008)

Isang maghapon nanaman ang lumipas nang hindi nakita ang liwanag ng araw. Kingina kasi sa work station ko, walang bintana. Matapos ang siyam na oras na pagtatrabaho, oras nanaman ng pagninilay-nilay. Pag-iisip sa kalagayan ng mga naiwang mahal sa buhay.

Ganito lang ang lagay ko sa Industrial Area. Puro warehouse, hindi kilala ang mga nakatambay na naghuhuntahan sa labas. Karamihan ay mga Indiyano’t Pakistani. Mababait naman. Ang problema hindi kami masyadong nagkakaintindihan, bilang limitado ang aming pag-iingles. Continue reading “Warehouse”

Saint Sinner


Kuhang litrato ni Anthony Tenorio, Artcore Event sa AMA Computer College, Rizal 2003
(from left, Ewing Bufe, JB, Taki Perez)

Circa 2002.

Sa Big Fire Grill sa Anonas ang unang-unang bar gig ng banda namin. Dating Aristocrat na resto. Independent lang ang production na pinangungunahan ni Alex ng bandang Mage Warlox. Kakilala kasi siya ng bokalista naming si Taki. Mangilan-ngilang tropa rin ang nagpunta para sumuporta sa Saint Sinner. Kaya naman kahit papaano e nakabawas din sila ng kaba namin. ‘Yung drummer naming si Edwin, hindi mapakali sa mesa. Si Ewing naman na lead guitarist namin, tangina, nagse-set up na kami ng mga gamit sa stage sumusuka pa sa banyo sa dami ng nainom. Ako naman, na gitarista din (sa kasaysayan ng Saint Sinner hindi kami nagkaroon ng bahista), naninigas ‘yung mga daliri ko dahil bigla akong kinabahan nung nagbawas ng ilaw sa stage. Baka kasi magkamali ako dahil hindi ko masyadong maainag ‘yung fretboard ng gitara ko. Continue reading “Saint Sinner”

Isang tipikal na hapunan

Isang tipikal na hapunan

Ilang henerasyon na ba? Ilang Administrasyon na? Hanggang ngayon, biktima pa rin ng sistema ang mga mahal nating magsasaka. Mabuti pa ang kalabaw, hindi nauubusan ng damo. E ‘yung mga pobreng kaibigan nila? Sa kabila ng araw-araw nilang kaharap ang lupa’t palay, minsan, kailangan pa nilang mangutang ng isang kilong bigas para may maihain sa pamilya. Tapos sasabihin pa ng ibang mga walanghiya, ayos lang ang bansa – Dahil ayos lang sila. Yung mga magsasakang nakikibaka pa nga sa kalye, minumura pa nila. Ito yung mga klase ng taong pakiramdam nila e napakapalad nila sa buhay dahil mas nakaaangat sila sa mga magsasaka. Ang hindi nila alam, halos lahat tayo, nasa ilalim lang din ng kapangyarihan ng mga anay ng lipunan. Continue reading “Isang tipikal na hapunan”

BIYAHENG BAKAL (Dagli)

Habang naglalakad nang nakayuko hawak ang selpon, nagmamadali pero tatanga-tanga, hindi ko sinasadyang natadiyakan ang mga paninda ng isang ale sa gilid ng bangketa. “Ano ka ba? Selpon ka nang selpon hindi ka tumitingin sa nilalakaran mo!” Sigaw sa ‘kin ng medyo may edad nang ale. “Pasensya na ho,” sabi ko, “may nasira ho ba? Babayaran ko na lang ho. Pasensya na.” Patuloy ko habang tinutulungan siyang damputin isa-isa ang mga nagkalat niyang paninda. Continue reading “BIYAHENG BAKAL (Dagli)”

Morobeats: Knowledge, music & culture

Founded by DJ/Producer Mohammed Bansil a.k.a DJ Med Messiah, Morobeats is an independent record label and distributor with a collective of various artists who are deeply focused on culture, social issues and lyrical expressionism. Bansil tightly managed to gather profound, stoic and passionate lyricists from all over the country. To name a few, some of the notable artists under the label’s umbrella are Rudic, J-Kid, Damsa, Kudos, Fateeha, Kintab Talas and Tanikala. Continue reading “Morobeats: Knowledge, music & culture”

Commuter ka ba? Tara, mag-adjust tayo!

“May solusyon naman doon e. If you want to go, arrive early in your destination, then you go there earlier.”Salvador Panelo

Tama si Panelo! Idol ‘yan e. Bakit ba hindi naiisip ng marami ang simpleng solusyon na ‘yan? Kung alas-otso ng umaga ang pasok mo sa trabaho at na-late ka ngayong araw dahil ala-singko ka umalis ng bahay, e ‘di gawing mong alas-kuwatro ang alis. Gusto mo para mas sigurado, alas-tres. Hindi dahilan ‘yung kulang ka pa sa tulog dahil gabi ka na rin nakakauwi dahil sa sobrang trapik at mahirap sumakay. Continue reading “Commuter ka ba? Tara, mag-adjust tayo!”

Tao Lang

Isa si Loonie o Marlon Peroramas sa mga hinahangaan kong makatang lirikal. Bukod sa kanyang kahusayan sa paghabi’t paglalaro ng mga salita upang makabuo ng mga bersong may ritmo, may kasaysayan ang kanyang mga gawang sining. Bagama’t mas marami pang nauna sa kanyang larangan, masasabi kong nasa Top 10 siya ng aking listahan sa mga emcees natin sa ngayon. Kaya naman hindi kataka-taka, na milyon ang bilang ng mga sumusuporta’t humahanga sa kanya. At alam niya ‘yon. Alam na alam. Continue reading “Tao Lang”